Hari ini, ketika pasaran dibuka, harga minyak mentah WTI melonjak 31% kepada $119 setong. Perang Amerika-Israel terhadap Iran merupakan punca utama kenaikan mendadak harga minyak, dan setakat ini, konflik tersebut tidak menunjukkan sebarang tanda akan reda. Kedua-dua pihak kelihatan bertekad untuk mengambil tindakan yang lebih keras, jadi harga berkemungkinan besar akan terus meningkat. Harga minyak mentah Brent turut meningkat sebanyak 29% kepada $119.50 setong, menyambung lonjakan 28% yang berlaku minggu lalu.

Peningkatan ketegangan di Timur Tengah, yang berpunca daripada tindakan ketenteraan antara Amerika Syarikat (AS), Israel dan Iran, memberi kesan langsung ke atas pasaran tenaga global. Dalam keadaan konflik yang semakin memuncak dan ketidakpastian bekalan, para pedagang mengalihkan aset mereka ke dalam komoditi, khususnya minyak, yang kini lebih dilihat sebagai aset spekulatif berbanding alat pemeliharaan modal yang boleh dipercayai. Keadaan ini meningkatkan permintaan dan seterusnya mendorong harga meningkat.

Pada masa sama, kenaikan harga minyak dan peningkatan risiko geopolitik memberi tekanan kepada pasaran saham. Syarikat-syarikat—terutamanya yang proses pengeluaran atau rangkaian logistiknya bergantung pada kestabilan harga tenaga—berhadapan dengan kenaikan kos operasi. Akibatnya, penurunan lanjut dalam indeks saham dijangka kerana pelabur beralih daripada aset berisiko kepada aset yang dianggap lebih selamat, termasuk komoditi.

Bagi menstabilkan harga, negara-negara Kumpulan Tujuh (G7) sedang berunding mengenai pelepasan rizab strategik; namun begitu, masih belum pasti sama ada Amerika Syarikat dan negara-negara lain akan bersetuju dengan langkah sedemikian. Melepaskan tambahan bekalan minyak daripada rizab strategik ke pasaran boleh memberi kesan penyejukan yang ketara terhadap tekanan harga, mengurangkan ketegangan semasa dan meredakan kebimbangan mengenai gelombang inflasi seterusnya. Walau bagaimanapun, keputusan untuk melepaskan rizab sedemikian amat berbelah bahagi dan melibatkan pertimbangan strategik yang mendalam. Bagi Amerika Syarikat dan ekonomi utama lain yang mempunyai rizab minyak yang besar, langkah sebegini selalunya dianggap sebagai pilihan terakhir sekiranya berlakunya krisis yang lebih serius.

Pelepasan rizab secara besar-besaran boleh dilihat sebagai isyarat kelemahan atau ketiadaan alat lain untuk mempengaruhi pasaran, yang seterusnya boleh mencetuskan ketidaktentuan yang lebih besar. Selain itu, terdapat kebimbangan bahawa suntikan sekali gus sedemikian ke dalam pasaran hanya akan melegakan ketegangan buat sementara waktu, tanpa menangani punca asas kenaikan harga yang berkaitan dengan kekurangan bekalan sebenar atau peningkatan penggunaan yang berterusan.

Oleh itu, walaupun terdapat usaha diplomatik yang giat untuk menyelesaikan isu tersebut dan mencapai kompromi dalam kalangan negara G7, keputusan muktamad mengenai pelepasan rizab minyak strategik masih sangat diragui.